برای تخته های فوم PVC ، روان کننده هایی مانند پلی وینیل کلراید در طول پردازش باید اضافه شوند. به خصوص برای محصولات سفت و سخت PVC ، نقش روغن کاری تقریباً شبیه به تثبیت کننده های گرما است. روان کننده خوب نه تنها روغن کاری رزین را بهبود می بخشد بلکه به طور کلی باعث بهبود درخشندگی ، افزایش درخشش ، ضد الکتریسیته ساکن ، افزایش ذوب ، جلوگیری از تخریب ، جلوگیری از تخریب محصول ، افزایش چقرمگی محصول ، کاهش مصرف انرژی پردازش و بهبود تولید به دلیل بهبود سیالیت پردازش می شود. نرخ پردازش ، و غیره بنابراین ، در صنعت پردازش پلاستیک ، سیستم روغن کاری اغلب بسیار مهم است.
شاید ندانیم که هنگام استفاده از تخته کف PVC ، روانکاری و پردازش سیالیت آن نیاز به استفاده از روان کننده صحیح برای آن دارد. این روان کننده معمولاً شبیه به یک تثبیت کننده حرارتی است. همه اینها چنین کارکردی دارند ، بیایید نگاهی بیندازیم.
روان کننده های پلاستیکی با توجه به نحوه عمل آنها می توانند به روان کننده های داخلی و روان کننده های خارجی تقسیم شوند. روان کننده داخلی برای کاهش نیروی انسجام بین زنجیره های مولکولی پلیمر استفاده می شود و اثرات تسریع در ذوب ، کاهش ویسکوزیته مذاب ، افزایش طول عمر پردازش ، بهبود سیالیت و بهبود شفافیت را دارد. روان کننده خارجی برای جلوگیری از چسباندن پلیمر مذاب به سطح تجهیزات پردازش حرارتی کار می کند.
بنابراین ، روان کننده های داخلی و خارجی تخته های فوم پی وی سی در هنگام پردازش عملکردهای مختلفی دارند و جایگزینی یکدیگر دشوار است. اگر روان کننده ها فقط به روانکاری درونی خود نیاز داشته باشند ، انتخاب آنها ساده است ، اما در اکثر موارد آنها باید تا حدودی تنظیم شوند. عملکرد روان کننده داخلی و خارجی روانکار با ترکیب شیمیایی و حلالیت آن در ذوب پلیمر تعیین می شود. به عنوان مثال ، استارات مونوگلیسریل می تواند در ذوب پلی وینیل کلرید حل شود و بخشی از روغنکاری داخلی نیز داشته باشد ، عملکرد روغن کاری داخلی آن از عمل دو گروه هیدروکسیل در مولکول حاصل می شود. تلیستات گلیسریل فقط روغن کاری خارجی دارد زیرا هیچ گروه هیدروکسیل در مولکول ندارد. البته عملکرد روغن کاری نیز تحت تأثیر ناخالصی ها و سایر مواد افزودنی موجود در روانکار است.
